2007/Aug/20

เย้ๆในที่สุดชั้นก้อได้อัฟบลอคซักทีหลังจากไม่ได้อัฟมานานเปนปี(เว่อร์)ก้อนะก้อมหาลัยเราอ่ะดิเค้าไม่ยอมหยุดให้เราเรยเราเรยไม่ได้ไปไหนไม่ได้ทำอะไรจิงๆช่วงนี้เราก้อไม่ได้ไปคอสที่ไหนเรยเบื่อหน่ายจิงๆแต่เราก้อยังติดตามข่าวสารของการคอสแระเพื่อนของเราที่คอสอยุ่ตลอดแหละนะ เอาเปนว่าวันนี้เราไม่ค่อยมีเวลาเพราะงานเยอะจิงๆเราเอารูปของงานเฟรชชี่มหาลัยเราเพราะตอนนี้เราก้อได้เข้ามาเปนเด็กเกษตรศาสตร์เต็มตัวแระอ่ะดีใจที่สุดเรย>.<

ภาพแรกเรยคือภาพตอนเช้าของงานเปนการบวงสรวงองค์พระพิรุณ

นี่เปนภาพการเข้าฐานแต่ละฐานแหละหนุกมาก

นี่เพื่อนเรานายเบสเฟรชชี่สาขาการเงิน

นี่ก้อเพื่อนเราเองนายทศกัณฐ์เฟรชชี่แห่งสาขาอินเตอร์เราเอง ฮิ้วววว

กันย์:นี่แกอย่ามายุ่งกับชั้นจาได้ม่ะหิวอยู่เด๋วก้อหม่ำคอหรอก แงงง!

นี่เรากับนายเบส สุดยอดจาเละ

น้องนุ่ม KU เค้ามั่นจัยเต็มเปี่ยมเปนบ้าถึงเละก้อยังจะสวย

และนี่เพื่อเรา ยัย ไม้ กับอีกคนเราจำชื่อม่ะได้อ่าโทษนร้า

และภาพสุดท้ายขอนำเสนอภาพเหียกๆของตัวเองให้ตอนนี้นี๊สสสนึงทำไมยิ่งอยู่ยิ่งโทรมหว่า

เอาเปนว่าสุดท้ายนี้เราก้อยังบอกไว้เสมอว่าเราคิดถึงเพื่อนทุกคนนร้าเอาไว้เราไปคอสหรือกลับไปเจอได้เมื่อไรเราจารีบโทรหาท่านทันทีเรยยยอิอิ

***รักเพื่อน รักพี่เป้ รักพ่อแม่ รักพี่ๆทุกคนเรยยย****

2007/Apr/10

ทำไมง่าวิชทำไมทำกับเราแบบนี้แร้วเราจะเอาเรื่องไรลงล่ะเนี่ยเอาก้เอาวะแท็กก้แท็กแง้ๆๆ

เริ่มเรื่องอันน่าเศร้ากันเลยละกานแร้วมันก้ไม่ใช่เรื่องที่มีสาระเร้ยย

เรื่องแรก my heart

เราเคยฟังนะเพลง my heartเพราะมากเลยนะแระมันก้เศร้ามากเรยอ่ะมันทำให้เรานึกถึงใครบางคนที่เราเคยอยู่ด้วยกันเอาเปนว่าเพลงนี้เราชอบมากเลยนร้า

เรื่องที่สอง การเที่ยวที่มันสนุกสุดเหวี่ยง

อยากบอกว่าเราไปเที่ยวมาสนุกมาก(ไม่ได้มีสาระเร้ย)สุดยอดเลยว่ะได้ไปพัทยากับคนๆนึงมีความสุขที่สุดจาบอกแอบหนีแม่ไปด้วยแระก้แอบหนีพี่ชายจอมตื้อไปด้วย

เรื่องที่สาม memo

อีกอย่างจะบอกว่าเราเคยโดนแท็กแร้วพี่เรามาแก้ไขให้คราวนี้ไม่มีพี่เลยต้องแก้เองแง้ทำไม่เปนเว้ยยยนี่ต้องไปนั่งศึกษาเกือบตายน่าอายชะมัดเลยเนอะก็คนมันไม่เคยโดนเองนี่เนอะถ้าผิดตรงไน๋โปรดอภัยด้วยน้อ

เรื่องที่สี่ nana2

อยากไปดูนานะมากเลยอ่าทามไมถึงไม่เข้าซะทีน้าพอถึงวันนั้ว่าจะเข้าที่นี่ก้ไม่ยอมเข้าพวกพี่ๆเราเลยอดคอสกันไปมระเบียบแง้มันเปนเรื่องที่น่าเศร้าที่สุดเลยง่า

เรื่องที่ห้า ชั้นเปนคนขี้เหงานี่เนอะ

เราเปนคนขี้เงานี่เนอะวันๆถ้าไม่ได้ไปไหนก็จะนั่งแช่มันอยู่อย่างนั้นทั้งวันเรยนั่งฟังเพลงบางทีก็นั่งร้องไห้(แกมันบร้า)เหอๆวันหนึ่งในชีวิตมันจะไม่มีอะไรแปลกใหม่เลยเรอะ

จบๆๆๆๆๆๆ

เอาเปนว่าแค่นี้ละกันนร้าถ้ามีอะไรผิดพลาดวิชมาบอกเราด้วยเราทำไม่เปนแง้วิชอ่ะบร้าที่สุดเรยยยแร้วเราก้ขอส่งแท็กออกไปอีกเหอะนะทำตามเค้าหน่อยยิ่งขี้เกียจอัฟแง้

รายชื่อผู้โชคดีสุดๆ3คน

1.ท่านเค เพื่อนผู้อยู่กับเราเอาไปสักอันล่ะนะ

2.พี่ชายจ๋าพี่บอสสุดหล่อจ๋าอีกสักอันเหอะนร้า

3.พัดจางจ๋าโดนของท่านเคะไปแร้วของเราอีกอันเนอะ

4.น้องเกดจ๋าเรื่องราวร้ายๆผ่านไปแร้วช่วยรับไปอีกคนละกันนร้า

5.เอ่ออีกท่านก้คือท่านนิรนามละกันนึกชื่อท่านไม่ออกจิงๆเด๋วเราจะส่งข้อความไปหาท่านแต่ละคนขอบคุนคร้าฟฟ

ปล.

ต่อจากนี้ไปขอหยุดการอัพบลอคทุกกรณีจนกว่าจิตใจจะเข้มแข็งกว่านี้ครับผม


edit @ 2007/04/10 22:48:35


edit @ 2007/04/10 23:45:05

2007/Mar/24

555มาอัฟบลอคแร้วคร้าบผม ตอนนี้ก้ปิดเทอมแร้วนร้าเพื่อนๆ

ยังแร้วก้ไม่รุ้อีกเมื่อไหร่จะได้เจอกานอีกคิดถึงพวกแกทุกคนเลยนะ

เริ่มเรื่องเลยนร้า

****ในหนึ่งวันของเด็กญิ๋งคนนึงที่วันๆไม่รุ้จะทำอะไรแระเทอยังต้องมานั่งเสียใจใน

เรื่องความรักของเทอตลอดเวลา น่าเบื่อมาก

เทอได้แต่พร่ำบอกตัวเองว่า พระเจ้าขาโปรดช่วยหนูซักครั้งเถอะให้ได้เจอคนๆนั้น

ที่เค้ารักแระจะไม่ทำให้หนูเสียใจ (แต่วันนั้นมันจะมีจิงไม๋)

เช้าวันนึงเทอเดินไปตามถนนสายเดิมที่เดินทุกวัน เฮ้อ สายตาเทอมองออกไปไกลใน

เมืองอันกว้างใหญ่นี้ แร้วคิดว่าแร้วชั้นจะเจอมั้ยคนที่รักชั้นจิง******

ขออภัยนร้ามันเบื่อจนคิดต่อไม่ออกจิงๆอ่ะแร้วถ้าคิดออกเมื่อไหร่จะมาอัฟให้อ่านอีกนะ

เศร้านี่ปิดเทอมแร้วจบ ม.6แร้วด้วย น่าเบื่อคงไม่ได้เจอเพื่อนที่คุยกันอย่างสนุกสนาน

อย่างเดิมได้อีก วันที่เคยร่วมทุกข์สุขกันอีกคงไม่มีแร้วสินะคงไม่ได้ฟังเรื่องตลกเวลากิน

ข้าว

เวลาเดินไปเรียน เวลาทำไรอีกหลายๆอย่าง คงไม่มีแร้วใช่ไม๋

อีกเรื่องโอ้ยอยากคอสนานะใจจะขาดแร้วววววววทำไมนานะถึงไม่ยอมเข้าที่นี่ซักทีห๋า

เอารุปมาให้เศร้านะเพื่อน

วันเวลาที่เคยอยุ่มันเปลี่ยนไปแร้วสินะ

พวกแกจะอยู่ในใจชั้นตลอดไปว่ะ

ชั้นร้ากแกว่ะ ภาพนี้ถ่ายด้วยความเหนื่อยยากจิงๆ

มันคงจะไม่มีวันที่จะเปนแบบนี้แร้วใช่ไม๋

ถ้าขาดข้างใดไปซักข้างอีกข้างมันคงไม่มีประโยชน์

เฮ้อ!เอาไว้แค่นี้แหละ ยิ่งดูยิ่งอยากร้องไห้ เพื่อนๆเค้าขอร้องนะจากกันแร้วห้ามลืมกันนะ

เค้าเชื่อว่าซักวันเราจะกลับมาพบกัน

มาอัฟเรื่องเศร้าๆ ให้ฟังกานอีกแระเฮ้อชีวิตมันมีแต่แบบนี้เนาะ

ไปแระด๋วมาอัฟใหม่นะ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเรย

****มาอัพเพิ่มอีกนิสสส****

อยากจะมาบอกเพื่อนทุกคนเรยว่าช่วงนี้เราขอพักบลอคเอาไว้แค่นี้ก่อนละกันนะเนื่องจากเราเหนื่อยมากเหลือเกินกับในหลายๆเรื่อง เอาไว้เราเข้มแข็งมากกว่านี้เราจะกลับมาแต่งเรื่องเด็กผู้หยิ๋งนี่ต่อแระกัน เออเราอยากบอกคนๆนึงว่า ___ ฟิล์มอยากบอกตัวเองเอาไว้นะว่าเราชอบตัวเองเบื่อที่จะต้องคอยเป็นที่ปรึกษาให้ทุกเรื่องเลยอ่า ไม่ใช่ว่าเราเบื่อหรอกนะแต่เราไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไปแร้ว ตัวเองยังคิดถึงแต่คนเก่าอยู่ตลอดแร้วเราที่คอยเปนที่ปรึกษาอ่ะมันมีความรู้สึกว่าเหนื่อย แระที่คอยโทรหาทุกวันคอยบอกตลอดเวลาว่าให้ทำอะไร ถ้าเทอรู้ตัวแร้วว่าสิ่งที่เราพิมในบลอคนี้มันเกี่ยวกับตัวเทอ ตัวเองคงจะไม่อยากอยู่ใกล้เราอีกต่อไปเราคงไปเหมือนเดิมอีกต่อไปก็ได้นะ แต่เราก็ดีใจจะที่เราได้บอกกับตัวเอง เค้าชอบตัวเองนะ


edit @ 2007/03/28 13:14:33


edit @ 2007/04/10 22:20:24